
ZA:
nabycie wiedzy o odpowiednim łączeniu różnych produktów żywnościowych, tak aby zbytnio nie męczyć organizmu, jest na pewno korzystne, dieta rozdzielna może więc stać się dobrą metodą odżywiania dla każdego.

Dieta rozdzielna
Opiera się na właściwym łączeniu pokarmów, odradzając zestawienie pewnych produktów w obrębie jednego dania albo wręcz w ciągu jednego dnia.
Obecnie istnieje wiele różnych typów diety rozdzielnej; jednym z najbardziej znanych jest ten zaproponowany przez niemieckiego lekarza Ludwiga Walba. We wszystkich jednak przypadkach grupy produktów, których nie można łączyć, są takie same, czyli: węglowodany i białka, białka różnego pochodzenia (mięso i nabiał); istnieją również produkty neutralne, które można dowolnie łączyć z pozostałymi (tłuszcze, warzywa, zioła, przyprawy korzenne).
PRZECIW:
niektórzy lekarze ciągle jeszcze odnoszą się sceptycznie do skuteczności tego typu diety. Jeżeli stosuje się zbyt długo lub nie przestrzega się we właściwy sposób (np. jeśli mylimy ją z monodie tą), może powodować niedobory składników odżywczych.
Podstawą takiego sposobu odżywiania jest przekonanie, że zbyt złożone posiłki powodują nagromadzenie w organizmie substancji toksycznych i utrudniają trawienie, dlatego też najlepiej jest przyjmować pokarmy niewykluczające się lub wyłącznie jeden produkt, spożywać złożone węglowodany i cukry w osobnych posiłkach; nie kończyć posiłków owocami lub deserem (lepiej spożywać je kiedy indziej i oddzielnie – z wyjątkiem ananasa i jabłek); zwiększyć spożycie owoców, warzyw, przecierów i bulionów warzywnych, które przy równoczesnej kontroli kalorii i stosowaniu właściwych połączeń pokarmów ułatwiają oczyszczanie organizmu; spożywać węglowodany w pierwszej części dnia.
Dobre trawienie to najlepszy sposób na zwiększenie ilości dostępnej energii, a także pomoc w osiągnięciu właściwej masy ciała.
WSKAZANA:
w przypadku występowania senności po posiłku, palenia w żołądku, trudności trawiennych, nadwagi.
NIEWSKAZANA:
nie ma szczególnych przeciwwskazań.